Αθαμανία

Αθαμανία

Η Αθαμανία βρίσκεται σε υψόμετρο 900 μ. στη σκιά του υψηλότερου όρους των Τζουμέρκων και όλης της νότιας Πίνδου καθώς και ένατο υψηλότερο της Ελλάδας, τη Κακαρδίτσα (2429 μ.). Στα νοτιοανατολικά του χωριού υπάρχει η κορυφή Περτούσα με την ‘Δρακότρυπα’ που τη διαπερνά. Περιβάλεται επίσης από τις κορυφές Διακόπια και Κράλη. Το χωριό είναι χωρισμένο σε δυο μαχαλάδες λόγω του ρέματος που το διασχίζει και έπειτα χύνεται στο μουτσιαρίτικο ρέμα, έναν από τους παραποτάμους του Αχελώου.

Παρότι το χειμώνα σχεδόν ερημώνει, το καλοκαίρι οι κάτοικοι της Αθαμανίας φτάνουν τις 800 ψυχές. Το πανηγύρι του χωριού γίνεται στις 26 Ιουλίου της Αγίας Παρασκευής. Μεταξύ άλλων εκδηλώσεων που παραγματοποιούνται το καλοκαίρι, ξεχωρίζει η γιορτή του Προφήτη Ηλία με τους κατοίκους να μοιράζονται ντόπιο ψητό κρέας και άλλα τοπικά εδέσματα. Το πρώτο σαββατοκύριακο του Aυγούστου ο πολιτιστικός σύλλογος διοργανώνει γλέντι στην πλατεία. Οι Αθαμάνες καλοσορίζουν το καλοκαίρι με χορούς και εκδήλώσεις την ημέρα των 12 Αποστόλων και το αποχαιρετούν στις 29 Aυγούστου, της αποτομής του Ιωάννη του Προδρόμου με χορούς, φασολάδα και μπλιγούρι με ντόπιο κρέας.

αγιος νικολαος

Άγιος Νικόλαος

Ο Άγιος Νικόλαος ή Καμνιαί είναι περιτριγυρισμένος από τα πυκνά δάση της Κυπιάς και της Πέτρας, που αποτελούν σπάνιους βιότοπους για την αρκούδα, την βίδρα και το αγριόγιδο.

Η πλατεία του χωριού σκιάζεται από αιωνόβιους πλατάνους. Οι ντόπιοι διηγούνται με περηφάνια, ότι σ’έναν απ’αυτούς ακόμη και σήμερα διακρίνεται η δαγκωματιά του αλόγου του Άρη Βελουχιώτη.

Επισκευθείτε το προσευχητάρι του Αγ. Νικολάου στη «Ασφάκα», όπου πάνω στον βράχο υπάρχει η παράσταση του Αγιού από άγνωστο αγιογράφο.

γαρδικι

Γαρδίκι

Το Γαρδίκι του Ασπροποτάμου, είναι χτισμένο στην αγκαλιά του ορεινού όγκου της Κακαρδίτσας της Νότιας Πίνδου, για την ακρίβεια στην νοτιανατολική πλαγιά της κορυφής Κουρούνα (1988μ.) και σε υψόμετρο 1050 μέτρων. Το όνομά του -Γκαρντίστι στα βλάχικα αποτελεί παραφθορά της λέξης «γκάρντου» που σημαίνει οχυρό, ταμπούρο, καθώς το Γαρδίκι δεν φαίνεται παρά μόνο στην τελευταία στροφή του δρόμου ακόμη και σήμερα.

Απέχει 80,5 χιλιόμετρα από τα Τρίκαλα μέσω Ελάτης-Περτουλίου , 52 χιλιόμετρα απο το Μετσοβο μέσω Χαλικίου και 47,5 χιλιόμετρα από την Ελάτη, την έδρα του πρώην δήμου. Απο γεο-περιβαλλοντικής άποψης η ευρύτερη περιοχή του Γαρδίκιου διακρίνεται για την πλούσια βλάστηση της , τις απότομες πλαγιές , την μεγάλη ποσότητα υδάτων και την πλούσια πανίδα . Η περιοχή έχει ενταχθεί στον κατάλογο με τους βιότοπους CORINE δηλαδή σε αυτούς που έχουν ιδιαίτερη σημασία για την διατήρηση της φύσης.

Σήμερα στο Γαρδίκι υπάρχουν 850 σπίτια τα οποία είναι ακατοίκητα τους χειμερινούς μήνες ενώ ζωντανεύουν από την άνοιξη έως το φθινόπωρο. Αποκορύφωμα των καλοκαιρινών πανηγύρεων αποτελεί ο εορτασμός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου το Δεκαπενταύγουστο, κορυφαίο ετήσιο γεγονός μείζονος κοινωνικής, ιστορικής αλλά και πολιτιστικής σημασίας για το Γαρδίκι. Επισφραγίζεται δε, η εορτή αυτή, με την απόδοσή της, τα «εννιάμερα» της Παναγίας κατά τη λαϊκή θυμοσοφία (24/8). Το καλοκαίρι, και ειδικά τον Αύγουστο, ο πληθυσμός υπερβαίνει τις 5000.

Δροσοχώρι

Δροσοχώρι

Το Δροσοχώρι Τρικάλων είναι ένα ορεινό χωριό του δήμου Πύλης. Προηγουμένως ανήκε στον δήμο Αιθήκων. Βρίσκεται στα Αθαμανικά Όρη, στην Πίνδο και περιβάλλεται από τις κορυφές Τσούκα (1500 μ), Τσάρτα (1400 μ) και Αυγό (2180 μ).

Το καλοκαίρι ο πληθυσμός του υπερβαίνει τους 400 κατοίκους, ενώ το χειμώνα ερημώνει εντελώς. Χαρακτηριστικό μνημείο είναι η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, η οποία χτίστηκε το έτος 1867. Σημαντικότερες γιορτές είναι των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (28, 29 Ιουνίου) και η Κοίμησις της Θεοτόκου (15 Αυγούστου).

Οι πηγές Κρύα Βρύση και Περδικόβρυση δροσίζουν το χωριό, ενώ ο καταρράκτης «Μάνα του Νερού», με πτώση νερού 8 μ., προσδίδει απαράμιλλη ομορφιά στο τοπίο. Σώζεται η εκκλησία των Αγ. Αποστόλων (1867) που πανηγυρίζει στις 29 Ιουνίου. Οι κτηνοτρόφοι ανάβουν φωτιές και προσφέρουν το παραδοσιακό φαγητό «μπλότς», φτιαγμένο με βάση το πλιγούρι. Ανάμεσα στα διάφορα δημοτικά τραγούδια που ακούγονται, ξεχωρίζει εκείνο της Σιάνας, όμορφης κοπέλας από το Τυφλοσέλι, που κλέφτηκε με τον αγαπημένο της. Διάσημοι υπήρξαν κατά το παρελθόν, οι ραφτάδες του χωριού που πούλαγαν τα σκουτιά τους στην περιοχή του κάμπου.

Δέση

Δέση

Η Δέση τους χειμερινούς μήνες κρατά λιγοστούς κατοίκους, κυρίως κτηνοτρόφους και το χωριό ερημώνει. Η απόλυτη ησυχία του χειμώνα διαταράσεται μόνο από το βοθητό των ορμητικών χειμάρων που διασχίζουν το χωριό με τελικό προορισμό τον Αχελώο.

Σημεία του χωριού με ιδιαίτερη ομορφιά, το ανεξερεύνητο σπήλαιο της Λέγγως, που βρίσκεται πάνω στο απόκρυμνο ανάγλυφο του όρους «Πορτή», σε υψόμετρο 1474 μ., το σπήλαιο έχει σταλαχτίτες και σταλαγμίτες και διασχίζεται από υπόγειο ποταμό.

Οι διπλοί καταρράκτες στην Κρέμαση με ύψος 100 μέτρων και στην Γκούρα με ύψος 40 μέτρων, απέχουν 4 χλμ από τον οικισμό και είναι εκπληκτικοί σε δύναμη και εμφάνιση. Το δάσος Πασχαλιόρι με έλατα και πανύψηλες οξιές.

Πύρρα

Πύρρα

Ένα από τα πιό όμορφα χωριά της Πίνδου, κτισμένο στα 1056 μ., ανάμεσα στις κορυφές Αυγό, Τσούκα και Χαμένο. Κτηνοτρόφοι κυρίως οι κατοικοί του, εγκαταλείπουν το χειμώνα το χωριό τους και το ξανασυναντούν την άνοιξη.

Σύμφωνα με την παράδοση πήρε το όνομά του από τον βασιλιά Πύρρο. Όταν ο Πύρρος έγινε βασιλιάς της περιοχής έκτισε την περιστοιχισμένη με κάστρο πολιτεία της Πύρρας στην θέση «Φονίσκα». Η παράδοση επαληθεύτηκε όταν κατα την διάνοιξη του δρόμου Πύρρας-Δέσης βρέθηκαν ακόντια της προχριστιανικής εποχής. Η παράδοση αναφέρει ότι στην ίδια τοποθεσία (Φονίσκα) υπάρχει η χρυσή περικεφαλαία του βασιλία Πύρρου.

Το Μουσείο Τοπικής Λαογραφικής Συλλογής, φιλοξενείται στον χώρο του παλαιού Δημοτικού Σχολείου. Φιλοξενεί τα εργαλεία που χρησιμοποιούσαν οι ντόπιοι τεχνίτες. Σιατράτσι για τα νύχια των αλόγων, σκαρπέλο, ξυλάλετρο, σύρτες κορμών αλλα και αντικείμενα της καθημερινής ζωής του χωριού όπως τον μποντινέλο οι λάμπες πετρελαίου, ο αργαλειός, τα χειροποίητα χαλιά και καναπλίκια.

καλογηροι

Καλόγηροι

Μέσα σε πλούσιο δάσος καστανιών, ελάτης και πεύκων, ξεπροβάλουν οι κατακόκκινες στέγες των πετρόχτιστων σπιτιών του χωριού. Οι Καλόγηροι σύμφωνα με την παράδοση ονομάστηκαν έτσι για να τιμήσουν τον ιερομόναχο Ιερόθεο, ηγούμενο την μονής Δούσικου που έλκυε την καταγωγή του απο το χωριό.

Λίγα χιλιόμετρα έξω από το χωριό τοποθετείται η αρχαία πόλη Ποίτνεο ή Πότνεο που άκμασε από τον 5ο π.Χ. αιώνα μέχρι τούς ρωμαίκούς χρόνους. Από την αρχαία πόλη προερχοταν και η ανάγλυφη επιτύμβια στήλη του Εχένικου, πολεμιστή ή αξιοματούχου, που σκοτώθηκε σε μάχη τον 4ο πΧ. Αιώνα. Ακριβές αντίγραφο της στήλης τοποθετήθκε στην πλατεία του χωριού ενώ η πρωτότυπη φυλάσσεται στο αρχαιολογικό μουσείο της Λάρισας.

Επισκευτείτε τον Αγιο Νικόλαο στην πλατεία του χωριού και την Αγία Τριάδα, τις βρύσες του «Στρατίκη» και του «Δεσπότη» καθώς και τον παλιό νερόμυλο.

vrontero

Βροντερό

Το Βοντερό ή όπως ήταν γνωστό παλιά Λάντς είναι ένα μικρό χωριό πνιγμένο στο πράσινο και περιστοιχισμένο από όμορφα δάση καστανιάς. Η ετοιμολογία του ονόματος Λάντς δεν έχει ακόμα αποκρυπτογραφηθεί. Τουλάχιστον με αξιόπιστη επιχειρηματολογία κάποιοι φρονούν ότι προέρχεται από τη λέξη «ΛΑΝΤΖΑ». Οι λάντζες ήταν μεγάλες ξύλινες βαρέλες που χρησιμοποιούνταν για την μεταφορά και την αποθήκευση νερού.

Η ίδια απορία παραμένει και για την σημερινή ονομασία του χωριού. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι πιθανόν να προήλθε από τις συνεχείς βροντές και αστραπές που συνοδέυουν τις καταιγίδες που συχνά επικρατούν στην περιοχή. Το χωριό διασχίζεται από τον «Τζερμπάνο» και τον «Μύλο» δύο μικρούς παραπόταμους του Πορταϊκού, με οργιαστική παραποτάμια βλάστηση και αξιόλογο υδροβιότοπο.

νεραιδοχωρι

Νεραϊδοχώρι

Το Νεραϊδοχώρι είναι ορεινό χωριό του νομού Τρικάλων. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.140 μέτρων στις πλαγιές του Κόζιακα και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Τρικάλων. Η παλιά του ονομασία είναι Βετερνίκ.

Το Νεραιδοχώρι είναι κτισμένο ανάμεσα στα ψηλά βουνά Μαρόσα και Νεράιδα. Η παράδοση αναφέρει ότι υπήρχαν κάποτε στο χωριό δυο πλούσια και όμορφα κορίτσια. Το ένα το έλεγαν Μαρία ¨Μάρω¨ και το άλλο Νεραϊδούλα. Κλέφτες πατήσανε στο χωριό γυρεύοντας να πάρουν αιχμάλωτες τις δυο κοπέλες. Μα εκείνες κατόρθωσαν να ξεφύγουν. Η μια ανέβηκε στην κορυφή του ενός βουνού και η άλλη στην κορυφή του άλλου βουνού. Όταν οι κλέφτες φύγανε τα κορίτσια δεν γυρίσανε στο χωριό. Είχαν χαθεί. Οι γέροι και οι γριές του χωριού λέγανε ότι πολλές φορές, τις φεγγαρόλουστες βραδυές βλέπανε τις σκιές τους και τις σκοτεινές νύχτες ακούγανε τις παραπονιάρικες φωνές τους. Από τότε τα βουνά ονομάστηκαν «Μαρόσα» και «Νεράιδα». Απ’ την παράδοση αυτή είναι η μια εκδοχή από την οποία το χωριό έλαβε το όνομα Νεραϊδοχώρι.

Φεύγοντας από το χωριό συναντούμε το μοναστήρι της Αγ. Παρασκευής (1973), βυζαντινο μνημείο με έξοχη αρχιτεκτονική και σημαντική ιστορική αξία. Αξίζει να επισκευθείτε το γεφύρι της Σμίξης ή μονοπάτι της Σκάλας που χτίστηκε το 1650-1652 και εκπλήσει με την ομορφία της τεχνικής του.

pertouli

Περτούλι

Το Περτούλι περιβάλλεται από τις δασωμένες κορυφές της Νεράιδας, του Κόζιακα της Λουπάτας κα του Αυγού που αποτελούν βιότοπο πολλών αγρίων ζώων. Γύρω από το Περτούλι βρίσκεται το ομώνυμο δάσος με έκταση 33.000 περίπου στρεμμάτων, διαχειριζόμενο από τη Διοίκηση Δάσους Περτουλίου, η οποία υπάγεται στο Ταμείο Διοίκησης και Διαχείρισης Πανεπιστημιακών Δασών του ΑΠΘ.

Η περιπλάνηση στα πετρόκτιστα δρομάκια του και η περιήγηση στο χωριό είναι εμπειρία για τον επισκέπτη. Στο πέρασμά του θα συναντήσει κανείς σπίτια τοπικής αρχιτεκτονικής αλλα και εντυπωσιακές εξοχικές κατοικίες. Επισκεφθείτε τα πανέμορφα πέτρινα κτίρια που σχεδιάσθηκαν κτίσθηκαν το 1940 από τον αρχιτέκτονα Πικιώνη καθηγητή του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου και στέγασαν το Ταμείο Διοίκησης και Διαχείρισης Πανεπιστημιακών Δασών.